اين متن مال خودم نيست ولي خيلي قشنگه ، فردا با شعري از خودم در خدمتم !



گفتمش :


- " شیرین ترین آواز چیست ؟ "


چشم ِ غمگینش به رویم خیره ماند


قطره قطره اشکش از مژگان چکید


لرزه افتادش به گیسوی بلند


زیر ِ لب غمناک خواند :


- " ناله ی زنجیرها بر دست ِ من ! "


گفتمش :


-" آنگه که از هم بگسلند ... "


خنده ی تلخی به لب آورد و گفت :


- " آرزویی دلکش است اما دریغ !


بخت ِ شورم ره برین امید بست


وان طلایی زورق ِ خورشید را


صخره های ساحل ِ مغرب شکست ! ... "


من به خود لرزیدم از دردی که تلخ


در دل ِ من با دل ِ او می گریست


گفتمش :


- " بنگر درین دریای کور


چشم هر اختر چراغ ِ زورقی است ! "


سر به سوی آسمان برداشت گفت :


- " چشم ِ هر اختر چراغ زورقی ست


لیکن این شب نیز دریای ست ژرف


ای دریغا شبروان ! کز نیمه راه


می کشد افسون ِ شب در خواب شان ... "


گفتمش :


- " فانوس ِ ماه


می دهد از چشم ِ بیداری نشان ... "


گفت :


-" اما درشبی این گونه گنگ


هیچ آوایی نمی آید به گوش ... "


گفتمش :


- " اما دل ِ من می تپد


گوش کن ، اینک صدای پای دوست ! "


گفت :


- " ای افسوس در ایندام ِ مرگ


باز صید تازه ای را می برند


این صدای پای اوست ! "


گریه ای افتاد در من بی امان


در میان ِ اشک ها ، پرسیدمش :


- " خوش ترین لبخند چیست ؟ "


شعله ای در چشم تاریکش شکفت


جوش ِ خون در گونه اش آتش فشاند


گفت :


- " لبخندی که عشق ِ سربلند


وقت ِ مردن بر لب ِ مردان نشاند "


من ز جا برخاستم


بوسیدمش



...